Dla Mugoli cz.I
Książki:
J.K.Rowling



Moi rodzice byli londyńczykami. Poznali się w pociągu jadącym ze stacji King's Cross do Arbroath w Szkocji kiedy oboje mieli 18 lat. Ojciec jechał, by wstąpić do Marynarki (Royal Nawy), a mama do W.R.E.N.s (żeński odpowiednik). Moja mama powiedziała, że jej zimno, ojciec więc zaproponował miejsce pod swoim płaszczem i pobrali się niecały rok później, gdy mieli po 19 lat. Oboje odeszli z Marynarki i przeprowadzili się na przedmiescia Bristolu, na zachodzie Anglii. Mama mnie urodziła, gdy miała 20 lat. Byłam małym tłusciochem. W "Kamieniu Filozoficznym" jest opis zdjęcia, na którym widać "cos co przypominało piłkę plażową ubraną w czapeczkę z pomponem" idealnie pasowałby do opisu moich zdjęć z dzieciństwa. Moja siostra Di przyszła na swiat rok i 11 miesięcy po mnie. Dzień jej narodzin to jedna z pierwszych rzeczy, które zapamiętałam, no przynajmniej pierwszych, które można powiązać z jakąs konkretną datą. Dokładnie pamiętam, jak bawiłam się kawałkiem plasteliny w kuchni, a mój ojciec biegał w tą i z powrotem do mojej mamy, która rodziła w ich sypialni. Wiem, że nie wymysliłam sobie tego wspomnienia, ponieważ później mama rzeczywiscie potwierdziła, że tak własnie było. Pamiętam także, tak jakby to było zupełnie niedawno, chwilę, gdy weszłam do jej pokoju, trzymana przez ojca za rączkę, zobaczyłam moją mamę na łóżku, w jej koszuli nocnej, leżącą obok mojej promieniującej ciepłym swiatłem siostry, która leżała nagusieńka z głową pełną włosów i wyglądem pięciolatki. Choć nie ma wątpliwosci, że skleiłam sobie ten dziwny obraz z pojedynczych plotek, gdy byłam dzieckiem, jest on tak żywy, iż nadal pojawia mi się przed oczami, gdy tylko myslę o narodzinach Di. Di miała - i nadal ma - bardzo ciemne, prawie czarne włosy i ciemnobrązowe oczy - tak jak moja mama, i była o wiele ładniejsza ode mnie (i nadal jest). Sądzę, że moi rodzice, aby zadosć uczynić temu mojemu brakowi, postanowili, że to ja będę "tą bystrzejszą". Obie nie lubiłysmy tych doczepionych etykietek. Naprawdę pragnęłam być mniej piegowato-plażowo-piłkową, a Di, która jest teraz prawnikiem, całkiem słusznie czuła się zirytowana faktem, iż nikt nie zauważał, że nie była tylko ładną buzią. Fakt ten, bezsprzecznie, przyczynił się do tego, że dzieciństwa spędziłysmy kłócąc się i bijąc, jak para dzikich kotów zamkniętych w małej klatce. Wyprowadzilismy się z naszego domu, kiedy miałam 4 lata i przenieslismy się do Winterbourne znajdującego się również na przedmiesciach Bristolu. Teraz mieszkalismy szeregowcu ze schodami, które kusiły Di i mnie do nieustannego rozgrywania dramatów na ich szczycie, podczas których jedna z nas zwisała z najwyższego stopnia, sciskając drug za rękę i błagając, by nie puszczała, stosując cały wachlarz przekupstw i szantaży, aż do upadku zakończonego "smiercią". Myslę, że ostatni raz odegrałysmy dramat "na szczycie" podczas Bożego Narodzenia dwa lata temu; mojej 9-letnia córka nie uznała tego nawet w połowie za tak zabawne jak my. Podczas krótkich chwil, kiedy nie walczyłysmy ze sobą, Di i ja byłysmy najlepszymi przyjaciółkami. Opowiadałam jej wiele historyjek i czasem nie musiałam nawet na niej siadać, by ją zmusić do wysłuchania ich do końca. Często opowiadania przeradzały się w zabawy, w których odgrywałysmy swoje role. Byłam bardzo władcza, kiedy reżyserowałam te nieskończenie długie sztuki, ale Di zgadzała się na wszystko, bo przydzielałam jej role gwiazdorskie. W okolicy mieszkało mnóstwo dzieci w naszym wieku, wsród nich rodzeństwo o nazwisku Potter. Ich nazwisko zawsze mi się podobało, podczas gdy moje, "Rowling" (pierwsza sylaba wypowiadana jak "row" (łódka) - / raczej niż "row" (kłótnia) - ) było często żartobliwie kojarzone z "Rolling Stones", "Rolling pin" (....) itd. W każdym razie, brat Potter wyznał prasie, że to on "jest" Harrym. A jego matka powiedziała z kolei dziennikarzom, że on i ja przebieralismy się w dzieciństwie za czarodziejów. Żadne z tych stwierdzeń nie jest prawdziwe. Tak naprawdę jedyne, co pamiętam, jesli chodzi o tego chłopca, to to, że jeździł na rowerze marki "Chopper", którego w tamtych czasach wszyscy mu zazdroscili i że raz rzucił w Di kamieniem, za co w odwecie ja uderzyłam go głowę plastikowym mieczem (tylko mi było wolno rzucać czymkolwiek w Di). Szkoła w Winterbourne bardzo mi odpowiadała. Było tam spokojne, przyjazne srodowisko, mielismy mnóstwo zajęć z garncarstwa, rysunków, pisania opowiadań, które mi doskonale pasowały. Niemniej jednak, moi rodzice zawsze pielęgnowali swoje marzenia o życiu na wsi i około moich dziewiątych urodzin przeprowadzilismy się po raz ostatni, do Tutshill, małej wioski niedaleko Chepstow, w Walii. Przeprowadzka zbiegła się niemal równoczesnie ze smiercią mojej ulubionej babci, Kathleen, której imię przybrałam później, kiedy potrzebny był mi dodatkowy inicjał. Niewątpliwie pierwsza w moim życiu żałoba po bliskiej osobie miała wpływ na moje odczucia względem nowej szkoły, która nie spodobała mi się zupełnie. Siedzielismy całymi dniami w ławkach ustawionych na wprost tablicy. W blatach znajdowały się stare otwory po kałamarzach. W mojej ławce była też druga dziura wydłubana końcówką cyrkla przez chłopaka, który siedział tam rok wczesniej. Najwyraźniej pracował nad nią cichutko z dala od nauczycielskich spojrzeń. Pomyslałam wtedy, że to wielkie osiągnięcie i rozpoczęłam prace nad powiększaniem otworu za pomocą własnego cyrkla, tak że do czasu, kiedy to ja opuszczałam klasę, można było bez problemu przełożyć przez niego kciuk. Moje gimnazjum, Wyedean, do którego poszłam, kiedy miałam 11 lat, było miejscem, gdzie poznałam Seana Harrisa, któremu dedykowałam "Komnatę Tajemnic", i który był włascicielem prawdziwego Forda Anglia. Był pierwszym z moich przyjaciół, który miał prawo jazdy i turkusowo-biały samochód oznaczał dla nas WOLNOSĆ i to, że nigdy więcej nie musiałam prosić ojca o podwiezienie, co jest największym problemem, jesli chodzi o mieszkanie na wsi, kiedy jest się nastolatkiem. Jedno z najszczęsliwszych wspomnień z tych czasów dotyczyło chwil, kiedy pędzilismy w siną dal w samochodzie Seana. Był pierwszą osobą, z którą na poważnie rozmawiałam o pisarskich ambicjach i był także jedyną osobą, która była przekonana, że odniosę sukces, co znaczyło dla mnie znacznie więcej niż mu wtedy mówiłam. Najgorszą rzeczą, jaka miała miejsce podczas tych lat, była choroba mojej mamy. Kiedy miałam 15 lat wykryto u niej stwardnienie rozsiane, które jest chorobą centralnego układu nerwowego. Pomimo tego, że większosć chorych doswiadcza okresów remisji, kiedy choroba nie postępuje, a nawet polepszenia, Mama nie miała szczęscia od momentu postawienia diagnozy, jej stan powoli, ale stale się pogarszał. Myslę, że większosć ludzi wierzy w głębi duszy, że ich matki są niezniszczalne; to był straszliwy cios usłyszeć, że jest nieuleczalnie chora, ale nawet wtedy w pełni nie zdawałam sobie sprawy, co ta diagnoza oznaczała. Kiedy w 1983 r. skończyłam szkołę, poszłam na uniwersytet w Exeter na południowym wybrzeżu Anglii i studiowałam filologię francuską, co było błędem; poddałam się presji rodziców, by studiować język nowożytny, a nie "ale-co-po-tej?" filologii angielskiej i trudno było się z tego wycofać. Mimo to, do plusów studiowania francuskiego niewątpliwie zaliczyć trzeba roczny pobyt w Paryżu. Po ukończeniu uniwersytetu pracowałam w Londynie, a najdłużej dla Amnesty International, organizacji walczącej przeciwko pogwałcaniu ludzkich praw na swiecie. Ale w 1991 roku wraz z moim ówczesnym chłopakiem postanowilismy przeniesć się wspólnie do Manchesteru. Podczas jednego z weekendów, kiedy starałam się znaleźć tam mieszkanie i samotnie wracałam do Londynu zatłoczonym pociągiem, nagle i po prostu wpadł mi do głowy pomysł o Harrym Potterze. Pisałam nieustannie, odkąd skończyłam szóstą klasę, ale nigdy przedtem nie byłam tak podekscytowana żadnym pomysłem. Ku mojej rozpaczy, nie miałam przy sobie pióra, a byłam zbyt niesmiała, by poprosić kogokolwiek. Myslę teraz, że być może dobrze się stało, ponieważ siedziałam i przez następne cztery godziny (pociąg był opóźniony) myslałam, a wszystkie detale tłoczyły mi się w głowie i ten chudy, czarnowłosy chłopiec w okularach, który nie miał pojęcia, że jest czarodziejem stawał się dla mnie coraz prawdziwszy. Sądzę, że może gdybym zwolniła napływ pomysłów i uwięziła je od razu na papierze, mogłabym stłamsić niektóre z nich (choć czasem daremnie zastanawiam się, jak wiele sposród tego, co wyobraziłam sobie podczas podróży umknęło mi do momentu, kiedy chwyciłam pióro do ręki). Rozpoczęłam pisać "Kamień Filozoficzny" tego wieczora, ale kilka ówczesnych pierwszych stron nie przypomina czegokolwiek, co znajduje się teraz w książce. Przeprowadziłam do Manchesteru, zabierając ze sobą powiększający się rękopis, który rósł teraz w najdziwniejszych kierunkach i zawierał pomysły co do reszty kariery Harry'ego w Hogwarcie, a nie tylko pierwszego roku. I wtedy, 30 grudnia 1990 r. stało się cos, co zmieniło swiat mój i Harry'ego na zawsze umarła moja Mama. To był straszny czas, Mój Tata, Di i ja bylismy zdruzgotani, miała tylko 45 lat i nigdy nie wyobrażalismy sobie - prawdopodobnie dlatego, że nie bylismy w stanie tego rozważać, że mogłaby umrzeć tak młodo. Pamiętam ból, jakby brukowa płyta przygniatała mi klatkę piersiową, dosłowny ból w sercu. Dziewięć miesięcy później chcąc uciec na jakis czas, wyjechałam do Portugalii, gdzie znalazłam pracę jako nauczycielka angielskiego w instytucie językoznawczym. Wzięłam ze sobą wciąż puchnący rękopis "Harry'ego Pottera" z nadzieją, że moje nowe godziny pracy (uczyłam popołudniami i wieczorami) pozwolą na pracę nad powiescią, która zmieniła się znacznie odkąd zmarła Mama. Teraz uczucia Harry'ego dotyczące smierci rodziców stały się głębsze i prawdziwsze. W ciągu kilku pierwszych tygodni pobytu w Portugalii napisałam mój ulubiony rozdział w "Kamieniu Filozoficznym": "Zwierciadło Ain Eingarp" Miałam nadzieję, że kiedy wrócę z Portugalii, przywiozę ze sobą ukończoną książkę. W rzeczywistosci miałam cos znacznie lepszego: moją córkę. Poznałam i poslubiłam Portugalczyka i mimo, że nasze małżeństwo nie przetrwało, dało mi najlepszą rzecz na swiecie. Jessica i ja wróciłysmy do Edynburga, gdzie mieszkała moja siostra Di dokładnie na Boże Narodzenie 1994 roku. Zamierzałam znowu zacząć uczyć i czułam, że jesli nie ukończę szybko książki, mogę nie skończyć jej nigdy. Wiedziałam, że praca w szkole na pełen etat z poprawianiem prac i przygotowywaniem lekcji, nie mówiąc o małej córce, którą musiałam opiekować się sama, nie pozostawi mi ani chwili wolnego czasu. Zasiadłam zatem do pracy jak w amoku, zdeterminowana, by ukończyć książkę i w końcu spróbować ją wydać. Kiedy tylko Jessica zasypiała w swoim wózku, pędziłam do najbliższej kawiarni i pisałam jak szalona. Pisałam książkę prawie każdego wieczora. Własciwie czasami nienawidziłam już jej choć jednoczesnie ją uwielbiałam. Wreszcie była skończona.Oprawiłam trzy pierwsze rozdziały w ładną plastikową teczkę i wysłałam do agenta, który zwrócił je tak szybko, że musiały zostać odesłane jeszcze tego samego dnia. Ale drugi agent, do którego spróbowałam wysłać maszynopis, odpisał prosząc o przesłanie reszty. Był to zdecydowanie najlepszy list, jaki dostałam w życiu, choć zawierał tylko dwa zdania. Znalezienie wydawcy zajęło mojemu nowemu agentowi, Christopherowi, rok. Wielu z nich odmówiło. Ale potem, w sierpniu 1996 roku Christopher zadzwonił do mnie i powiedział, że wydawnictwo Bloomsbury "złożyło propozycję" . Nie mogłam uwierzyć własnym uszom "masz na mysli, że książka zostanie wydana?" zapytałam raczej głupio. "Czy na pewno będzie wydana?" Kiedy odłożyłam słuchawkę, zaczęłam krzyczeć w niebogłosy i podskakiwać z radosci. Jessica, która siedziała w swoim krzesełku popijając herbatkę patrzyła na mnie przestraszona. Prawdopodobnie wiecie, co działo się dalej. 

I Tom

 

Informacje wydawnicze

* tłumaczenie: Andrzej Polkowski
* data pierwszego wydania w Polsce: 30 sierpnia 2000
* ilość stron: 326 (oryginał brytyjski: 332 strony)
* dostępne w oprawie miękkiej i twardej oraz w wersji audio
* ISBN 83-7278-000-5

Harry Potter i Kamień Filozoficzny (ang. Harry Potter and the Philosopher's Stone) – pierwsza książka z zaplanowanego siedmiotomowego cyklu, autorstwa angielskiej powieściopisarki Joanne Kathleen Rowling. Przedstawiająca początek historii młodego czarodzieja Harry’ego Pottera.

Oficjalna premiera książki odbyła się 30 czerwca 1997 roku. Anglojęzyczna wersja powieści publikowana jest na łamach wydawnictwa Bloomsbury, a za jej polską wersję odpowiada wydawnictwo Media Rodzina.

Pod innym tytułem książka została wydana w Stanach Zjednoczonych. Nosi ona nazwę Harry Potter and the Sorcerer's Stone (tłum. Harry Potter i kamień czarnoksiężnika). Wyniknęło to prawdopodobnie z obaw wydawców, że oficjalny brytyjski tytuł nie dawałby amerykańskiej publiczności poczucia magii i fantazji. Zmiana tytułu nie miała jednak znaczącego wpływu na sprzedaż książki, popyt na pierwszą część Harry’ego Pottera systematycznie rósł wśród młodych czytelników, którzy zdawali się nie zważać na powiększenie wielkości i zawiłości tomu.

Rozdziały

1. Chłopiec, który przeżył (The Boy Who Lived)
2. Znikająca szyba (The Vanishing Glass)
3. Listy od nikogo (The Letters from No One)
4. Strażnik kluczy (The Keeper of the Keys)
5. Ulica Pokątna (Diagon Alley)
6. Peron numer dziewięć i trzy czwarte (The Journey from Platform Nine and Three Quarters)
7. Tiara Przydziału (The Sorting Hat)
8. Mistrz eliksirów (The Potions Master)
9. Pojedynek o północy (The Midnight Duel)
10. Noc Duchów (Halloween)
11. Quidditch (Quiddtich)
12. Nicolas Flamel (Nicolas Flamel)
13. Norweski smok kolczasty (Norbert the Norwegian Ridgeback)
14. Zakazany Las (The Forbidden Forest)
15. Przez klapę w podłodze (Throught the Trapdoor)
16. Człowiek o dwóch twarzach (The Man with Two Faces)

II Tom



Harry Potter i Komnata Tajemnic (ang. Harry Potter and the Chamber of Secrets) – druga część książek z cyklu Harry Potter autorstwa J. K. Rowling.
Akcja powieści obejmuje drugi rok nauki Harry’ego i jego przyjaciół w Hogwarcie. Zanim to jednak nastąpi, trwają wakacje. Pottera odwiedza Zgredek, domowy skrzat. Ostrzega on Harry’ego przed powrotem do Hogwartu. Gdy czarodziej nie chce przyrzec, że nie wróci do szkoły, skrzat używa magii, w wyniku czego Harry otrzymuje od wujostwa dożywotni szlaban. Ratują go jednak Weasleyowie – Fred, George i Ron, którzy potajemnie przylatują po niego latającym fordem anglią. Początek roku nie zapowiada niczego niezwykłego, przełom dokonuje się dopiero w Halloween, kiedy to kotka woźnego, Argusa Filcha, zostaje spetryfikowana przez nieznanego sprawcę, a na jednej ze ścian pojawia się ostrzeżenie – legendarna Komnata Tajemnic została otwarta, a więziona w niej przez lata groza uwolniona. Wkrótce dochodzi do kolejnych petryfikacji, a jeśli ataki nie ustaną, szkoła może zostać zamknięta. Harry, Hermiona i Ron wpadają na trop, który może doprowadzić ich do Komnaty Tajemnic, ratując tym samym szkołę.

Rozdziały

1. Najgorsze urodziny (The Worst Birthday)
2. Ostrzeżenie Zgredka (Dobby's Warning)
3. Nora (The Burrow)
4. W księgarni Esy i Floresy (At Flourish and Blotts)
5. Wierzba bijąca (The Whomping Willow)
6. Gilderoy Lockhart (Gilderoy Lockhar)
7. Szlamy i szepty (Mudbloods and Murmurs)
8. Przyjęcie w rocznicę śmierci (The Deathday Party)
9. Napis na ścianie (The Writing on the Wall)
10. Złośliwy tłuczek (The Rogue Bludger)
11. Klub pojedynków (The Duelling Club)
12. Eliksir wielosokowy (The Polyjuice Potion)
13. Bardzo sekretny dziennik (The Very Secret Diary)
14. Korneliusz Knot (Cornelius Fudge)
15. Aragog (Aragog)
16. Komnata Tajemnic (The Chamber of Secrets)
17. Dziedzic Slytherina (The Heir of Slytherin)
18. Nagroda Zgredka (Dobby's Reward )

III Tom



Harry Potter i więzień Azkabanu (oryginalny tytuł: Harry Potter and the Prisoner of Azkaban) powieść brytyjskiej
pisarki J.K.Rowling, 3. część losów młodego czarodzieja - Harry'ego Pottera.

Harry ucieka od Dursleyów Błędnym Rycerzem i dowiaduje się, że świat czarodziejów zaabsorbowany jestwiadomością o ucieczce z Azkabanu, więzienia czarodziejów, mordercy i domniemanego sługi Voldemorta, Syriusza Blacka. Okazuje się, że Syriusz szuka Harry’ego i że był bezpośrednio związany z atakiem, w którym zginęli jego rodzice. Harry, z pomocą przyjaciół, odkrywa, że prawda nie jest do końca taka, jak się wszystkim wydaje i umożliwia Syriuszowi ucieczkę. Jednocześnie ucieka prawdziwy winowajca.
Rozdział 1. Sowia poczta.
Rozdział 2. Wielki błąd ciotki Marge.
Rozdział 3. Błędny Rycerz.
Rozdział 4. Dziurawy Kocioł.
Rozdział 5. Dementor.
Rozdział 6. Szpony i fusy.
Rozdział 7. Upiór w szafie.
Rozdział 8. Ucieczka Grubej Damy.
Rozdział 9. Ponura przegrana.
Rozdział 10. Mapa Huncwotów.
Rozdział 11. Błyskawica.
Rozdział 12. Patronus.
Rozdział 13. Gryfoni przeciw Krukonom.
Rozdział 14. Złość Snape'a.
Rozdział 15. Finał quidditcha.
Rozdział 16. Przepowiednia profesor Trelawney.
Rozdział 17. Kot, szczur i pies.
Rozdział 18. Lunatyk, Glizdogon, Łapa i Rogacz.
Rozdział 19. Sługa Lorda Voldemorta.
Rozdział 20. Pocałunek dementora.
Rozdział 21. Tajemnica Hermiony.
Rozdział 22. Znowu sowia poczta.

 

IV Tom


Harry, męczony tajemniczymi koszmarami, spędza wakacje u rodziny Weasleyów, z nimi też wyrusza na mistrzostwa świata w quidditchu. Czarodzieje, aby nie wzbudzać zainteresowania mugoli, podróżują za pomocą świstoklików, zwykłych przedmiotów, ale zaczarowanych, by dotknięcie ich umożliwiało natychmiastowy przeskok do określonego miejsca. Rozgrywki zaburza jednak przemarsz śmierciożerców, zamaskowanych popleczników Voldemorta, wezwanych znakiem węża i czaszki, który ukazał się na niebie.

Gdy dla Harry’ego i jego przyjaciół, Hermiony Granger i Rona Weasleya, zaczyna się czwarty rok nauki w Hogwarcie, szkoła staje się gospodarzem Turnieju Trójmagicznego, w którym udział mają brać uczniowie trzech europejskich szkół magii: Hogwartu, Beauxbatons i Durmstrangu. Uczniowie, którzy chcą reprezentować swoją szkołę w turnieju, muszą mieć ukończone siedemnaście lat i wrzucić kartkę ze swoim imieniem i nazwiskiem do tytułowej Czary Ognia.

Nowym nauczycielem obrony przed czarną magią okazuje się Szalonooki Moody, eksauror i długoletni przyjaciel Dumbledore’a. Choć jest dziwny i porywczy, odnosi się do Harry’ego z sympatią i wzbudza zaufanie. Prezentuje na zajęciach Zaklęcia Niewybaczalne: Imperius, pozbawiające ofiarę woli, Cruciatus, którym byli torturowani m.in. państwo Longbottom, rodzice Neville’a, oraz Avada kedavra, którym Voldemort zabił rodziców m.in. Harry’ego i które doprowadziło do jego upadku.

W turnieju szkołę Beauxbatons ma reprezentować piękna Fleur Delacour, Durmstrang – mistrz quiditcha Wiktor Krum, a Hogwart – prefekt domu Hufflepuff, Cedric Diggory. Czara wyłania jeszcze jednego reprezentanta Hogwartu: Harry’ego. Choć jest to sprzeczne z regulaminem i Harry nie jest jeszcze gotowy do zmagania się z zadaniami, zostaje on dopuszczony do udziału, co wywołuje powszechną zazdrość, a co sam Harry, który nie zgłaszał swojego uczestnictwa, przyjmuje z przerażeniem.

Rozdziały

1. Dom Riddle'ów (The Riddle House)
2. Blizna (The Scar)
3. Zaproszenie (The Invitation)
4. Do Nory! (Back to the Burrow)
5. Magiczne Dowcipy Weasley'ów (Weasley's Wizarding Wheezes)
6. Świstoklik (The Portkey)
7. Bagman i Crouch (Bagman and Crouch)
8. Finał mistrzostw świata w Quidditchu (The Quidditch World Cup)
9. Mroczny Znak (The Dark Mark)
10. Chaos w Ministerstwie Magii (Mayhem at the Ministry)
11. W pociągu do Hogwartu (Aboard the Hogwarts Express)
12. Turniej Trójmagiczny (The Triwizard Tournament)
13. Szalonooki Moody (Mad-Eye Moody)
14. Zaklęcia Niewybaczalne (The Unforgivable Curses)
15. Beauxbatons i Durmstrang (Beauxbatons and Durmstrang)
16. Czara Ognia (The Goblet of Fire)
17. Czworo reprezentantów (The Four Champions)
18. Sprawdzanie różdżek (The Weighing of the Wands)
19. Rogogon węgierski (The Hungarian Horntail)
20. Pierwsze zadanie (The First Task)
21. Front Wyzwolenia Skrzatów Domowych (The House-Elf Liberation Front)
22. Nieoczekiwane zadanie (The Unexpected Task)
23. Bal (The Yule Ball)
24. Rewelacje Rity Skeeter (Rita Skeeter's Scoop)
25. Jajko i oko (The Egg and the Eye)
26. Drugie zadanie (The Second Task)
27. Powrót Łapy (Padfoot Returns)
28. Szaleństwo pana Croucha (The Madness of Mr Crouch)
29. Sen (The Dream)
30. Myślodsiewnia (The Pensieve)
31. Trzecie zadanie (The Third Task)
32. Ciało, krew i kość (Flesh, Blood and Bone)
33. Śmierciożercy (The Death Eaters)
34. Priori incantatem (Priori incantatem)
35. Veritaserum (Veritaserum)
36. Drogi się rozchodzą (The Parting of the Ways)
37. Początek (The Beginning)
V Tom


Harry Potter i Zakon Feniksa (ang. Harry Potter and the Order of the Phoenix) – piąta część serii o Harrym Potterze.

Książka zaczyna się podobnie od poprzednich części, w domu wujostwa Harry'ego. W tym roku Harry ma rozpocząć piąty rok nauki w Hogwarcie. Tytułowy Zakon Feniksa ma za zadanie przeciwdziałanie czarnoksiężnikowi Voldemortowi. Zakon został założony przez dyrektora Hogwartu, Albusa Dumbledore’a.
Na początku książki, gdy idzie ze swoim kuzynem przez park atakują go dementorzy. Młody czarodziej poskramia zjawy zaklęciem Patronusa. Jego Patronus przyjmuje postać jelenia. Tego zaklęcia nauczył go profesor Lupin w 3 klasie w Hogwarcie. Niestety dostaje list z Ministerstwa Magii, że może on zostać wydalony ze szkoły. Prawie wcale nie dostawał listów, tylko czasami przychodziły w takim stylu: "Na razie nie mogę Ci nic powiedzieć, bądź cierpliwy, nie rób nic głupiego". Harry czuł się oddalony od świata czarodziejów.

Lecz pewnego dnia zostaje zabrany z domu przez tak zwaną "straż przednią" do domu Syriusza - kwatery głównej Zakonu Feniksa. W tym roku Ministerstwo Magii przysyła Dolores Umbridge na stanowisko nauczyciela obrony przed czarną magią, która potem została Wielkim Inkwizytorem Hogwartu, a przez krótki czas zastępowała Albusa Dumbledore'a na stanowisku dyrektora szkoły. Umbridge wyżywa się na Harrym za rzeczy, które nie są godne uwagi. Harry z Fredem i Georgem Weasleyem zostaną wyrzuceni z drużyny Quidditcha, za to, że pobili Dracona Malfoya. W tym tomie Harry będzie się po raz pierwszy całował. Jego dziewczyną będzie Cho Chang, z którą szybko się rozstanie, pokłócą się o Cedrika Digorry'ego. Cho podobała się Harry'emu od 3 klasy w Hogwarcie, zobaczył ją po raz pierwszy na meczu Quidditcha. Syriusz zostanie zabity przez Bellatrix Lestrange. Ministerstwo Magii nie wierzy chłopcu ani Dumbledorowi, że Voldemort powrócił, oskarża ich o kłamstwo i szaleństwo. Przepowiednia mówi o tym, ze w przyszłości Harry albo stanie się mordercą albo ofiarą. Gdy Ministerstwo zobaczyło Lorda Voldemorta wszystko się zmieniło. Nikt już nie uważał Harry'ego za szaleńca. Film na ekranach pojawi się w 2007 roku.

Rozdziały

1. Demencja Dudley'a (Dudley Demented)
2. Chmara sów (A Peck of Owls)
3. Straż przednia (The Advance Guard)
4. Grimmauld Place 12 (Number Twelve Grimmauld Place)
5. Zakon Feniksa (The Order of the Phoenix)
6. Szlachetny i starożytny ród Blacków (The Noble and Most Ancient House of Black)
7. Ministerstwo Magii (The Ministry of Magic)
8. Przesłuchanie (The Hearing)
9. Zmartwienia pani Weasley (The Woes of Mrs. Weasley)
10. Luna Lovegood (Luna Lovegood)
11. Nowa piosenka Tiary Przydziału (The Sorting Hat's New Song)
12. Profesor Umbridge (Professor Umbridge)
13. Szlaban u Dolores (Detention With Dolores)
14. Percy i Łapa (Percy and Padfoot)
15. Wielki Inkwizytor Hogwartu (The Hogwarts High Inquisitor)
16. W gospodzie Pod Świńskim Łbem (In The Hog's Head)
17. Dekret Edukacyjny Numer Dwadzieścia Cztery (Educational Decree Number Twenty-Four)
18. Gwardia Dumbledore'a (Dumbledore's Army)
19. Lew i wąż (The Lion and the Serpent)
20. Opowieść Hagrida (Hagrid's Tale)
21. Oczami węża (The Eye of the Snake)
22. Szpital Świętego Munga (St. Mungo's Hospital for Magical Maladies and Injuries)
23. Boże Narodzenie na oddziale zamkniętym (Christmas on the Closed Ward)
24. Oklumencja (Occlumency)
25. żuk osaczony (The Beetle at Bay)
26. Widziane i nieprzewidziane (Seen and Unforeseen)
27. Centaur i donosiciel (The Centaur and the Sneak)
28. Najgorsze wspomnienie Snape'a (Snape's Worst Memory)
29. Porady zawodowe (Career Advice)
30. Graup (Grawp)
31. Sumy (O.W.L.S)
32. Z płomieni (Out of the Fire)
33. Walka i lot (Flight and Fight)
34. Departament Tajemnic (The Department of Mysteries)
35. Za zasłoną (Beyond the Veil)
36. Jedyny, którego zawsze się bał (The Only One He Ever Feared)
37. Utracona przepowiednia (The Lost Prophecy)
38. Początek drugiej wojny (The Second War Begins)
VI Tom


Harry Potter i Książę Półkrwi (tytuł oryginalny Harry Potter and the Half-Blood Prince) powieść brytyjskiej pisarki J. K. Rowling, 6. część losów młodego czarodzieja - Harry'ego Pottera.

Obejmuje szósty rok nauki w Hogwarcie - szkole czarodziejów gdzie Harry Potter wraz z dwójką swoich przyjaciół Ronem i Hermioną rozwiązują liczne zagadki. W ostatnim z wydanych tomów autorka nie stawia po raz kolejny głównego bohatera z jego największym wrogiem - Voldemortem - do walki. Jednak akcja jest bardzo napięta. Śmierciożercy (poplecznicy Voldemorta) zabijają czarodziejskie rodziny, które nie decydują się przejść na Ciemną Stronę. W tej części poznajemy wiele postaci, które nie ukazały się w poprzednich książkach z tej serii, m.in. nowego nauczyciela w Hogwarcie Horacego Slughorna, nowego ministra magii Rufusa Scrimgeoura czy też kilku uczniów szkoły, którzy w pozostałych tomach zostali tylko wymienieni z nazwiska. Dowiemy się też wielu rzeczy o przeszłości Voldemorta i odkryjemy jedną z jego największych tajemnic, tajemnicę nieśmiertelności. Dowiemy się też, kto jest wybranką serca Harry'ego. Książka została wydana 16 lipca 2005 (wersja angielska) i 28 stycznia 2006 (wersja polska).

Rozdziały

1. Ten inny minister (The Other Minister)
2. Spinner's End (Spinner's End)
3. Kto chce, a kto nie chce (Will and Won't)
4. Horacy Slughorn (Horace Slughorn)
5. Za dużo Flegmy (An Excess of Phlegm)
6. Samotna przechadzka Dracona (Draco's Detour)
7. Klub Ślimaka (The Slug Club)
8. Snape triumfuje (Snape Victorious)
9. Książę Półkrwi (The Half-Blood Prince)
10. Ród Gaunta (The House of Gaunt)
11. Pomocna dłoń Hermiony (Hermione's Helping Hand)
12. Srebro i opale (Silver and Opals)
13. Samotny i skryty Tom Riddle (The Secret Riddle)
14. Felix Felicis (Felix Felicis)
15. Przysięga wieczysta (The Unbreakable Vow)
16. Bardzo mroźne Boże Narodzenie (A Very Frosty Christmas)
17. Dziury w pamięci (A Sluggish Memory)
18. Urodzinowe niespodzianki (Birthday Surprises)
19. Skrzacie ogony (Elf Tails)
20. Prośba Lorda Voldemorta (Lord Voldemort's Request)
21. Tajemny pokój (The Unknowable Room)
22. Po pogrzebie (After the Burial)
23. Horkruksy (Horcruxes)
24. Sectumsempra (Sectumsempra)
25. Podsłuchana przepowiednia (The Seer Overheard)
26. Jaskinia (The Cave)
27. Wieża rozjarzona błyskawicami (The Lightning-Struck Tower)
28. Ucieczka Księcia (Flight of the Prince)
29. Lament feniksa (The Phoenix Lament)
30. Biały grobowiec (The White Tomb)
                        Miejsca:
Hogwart


Hogwart
Szkoła Magii i Czarodziejstwa Hogwart
Motto: Draco dormiens nunquam titillandus (Nigdy nie łaskocz śpiącego smoka)

Rok założenia: około 1000
Lokalizacja: Szkocja, Wielka Brytania
Dyrektor: Minerwa McGonagall, przejęła to stanowisko po Albusie Dumbledorze.
Założyciele: Godryk Gryffindor, Helga Hufflepuff, Rowena Ravenclaw, Salazar Slytherin

Szkoła Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie (ang. Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry) – fikcyjna uczelnia kształcąca przyszłych czarodziejów. Dyrektorem Hogwartu był do 1997 roku Albus Dumbledore. Szkoła zlokalizowana jest w średniowiecznym zamku, położonym gdzieś w Szkocji; dokładną lokalizację znają tylko magiczni obywatele.

Hogwart jest szkołą, do której trafić mogą osoby przejawiające magiczne zdolności, i które ukończyły szkolenie w zakresie podstawowym. Do Hogwartu trafia się w wieku lat jedenastu, nauka trwa siedem lat. W trakcie edukacji przechodzi się dwa ważne testy: sumy (standardowe umiejętności magiczne), pisane w piątej klasie, sprawdzające wiedzę ucznia, oraz owutemy (okropnie wyczerpujące testy magiczne) – najważniejsze egzaminy, porównywalne do matury. Hogwart jest placówką koedukacyjną. Uczęszczać do niego mogą zarówno dzieci czarodziejów, jak i dzieci mugoli mające choć kroplę krwi czarodziejów przez co wykazujące odpowiednie predyspozycje.

Szkoła została założona około tysiąca lat temu przez czwórkę największych czarodziejów tamtych czasów: Godrica Gryffindora, Helgę Hufflepuff, Rowenę Ravenclaw oraz Salazara Slytherina, po nazwiskach których nazwy noszą hogwarckie domy (patrz: Gryffindor, Hufflepuff, Ravenclaw, Slytherin). Początkowo założyciele samodzielnie wybierali osoby, które godne są studiowania magii. Po pewnym czasie Slytherin zażądał, aby nauczać tylko osoby „czystej krwi”, jednak nie zdołał przekonać innych, więc opuścił zamek. Wokół tego wydarzenia narosła legenda o Komnacie Tajemnic.
Po śmierci założycieli ich dzieło zostało kontynuowane. Pozostała po nich Tiara Przydziału, dokonująca selekcji uczniów do poszczególnych domów.

Uczeń po otrzymaniu przydziału zamieszkuje wraz z innymi członkami domu w dormitorium, w którym spędza wolny czas: uczy się, relaksuje itd. Do szkoły uczeń dojeżdża Hogwarts Expressem - pociągiem odjeżdżającym z peronu 9 i ¾ (z londyńskiego dworca King's Cross), tymże pociągiem wraca do domu na zimowe i letnie ferie.

Początkowo wszyscy uczniowie uczą się tych samych, podstawowych przedmiotów, m.in. transmutacji, obrony przed czarną magią, eliksirów i zaklęć. W trzeciej klasie do przedmiotów tych dochodzą jeszcze te, które wybrali uczniowie. Mogą wybierać spośród np.: mugoloznawstwa, starożytnych runów, numerologii, wróżbiarstwa, opieki nad magicznymi stworzeniami. Od trzeciej klasy uczniom wolno także w określone dni wyjść do Hogsmeade, wioski położonej niedaleko Hogwartu (jedynej wioski w całej Wielkiej Brytanii zamieszkanej wyłącznie przez czarodziejów).

Porządku w Hogwarcie pilnują prefekci, wybierani spośród starszych klas, oraz woźny Argus Filch. Zamek jest potężną budowlą, pełną magicznych przejść, pomieszczeń zmieniających się przy każdym wejściu, schodów, lubiących zmieniać swoje położenie, mówiących zbroi rycerzy, obrazów, których „lokatorzy” żyją swoim życiem, czy duchów, za życia należących do różnych sfer. To wszystko sprawia, że Hogwart jest szkołą wyjątkową, fascynuje każdego, kto się w nim znajdzie. Zbadanie wszystkich jego tajemnic i zakamarków jest niemalże niemożliwe, dotychczas udało się to bardzo niewielu osobom.

Hogsmeade



Hogsmeade

Hogsmeade jest to jedyna miejscowość w Wielkiej Brytanii zamieszkana wyłącznie przez czarodziejów. Znajduje się ona w bliżej nieokreślonym miejscu, nieopodal szkoły czarodziejów Hogwartu. W ciągu roku szkolnego uczniowie szkoły uczący się w niej trzeci rok, a także starsi, po uzyskaniu zgody opiekunów mogą w wyznaczonych terminach zwiedzać wioskę pod opieką nauczycieli. W Hogsmeade odbywają się praktyczne kursy teleportacji, znajduje się kilka sklepów magicznych, Wrzeszcząca Chata i stacja kolejowa.

Magiczne sklepy i miejsca w Hogsmeade

Pub pod Trzema Miotłami
Bardzo lubiana kafejka; przysmakiem uczniów jest tutaj piwo kremowe. Właścicielem pubu jest Madame Rosmerta, która mieszka nad nim.

Wrzeszcząca Chata
"Niby"-nawiedzony, bardzo stary dom; tak naprawdę Remus Lupin przekształcał się tam w wilkołaka, co jest bardzo bolesne, dlatego ludzie myśleli, że dom jest nawiedzony

Gospoda Pod Świńskim Łbem
W tej "kawiarni" kręcą się sami podejrzani ludzie; w pierwszym tomie przygód Harry'ego Pottera, Hagrid wygrał tam norweskiego smoka, którego potem musiał oddać.

Sklep Zonka
Sklep z magicznymi przedmiotami robiącymi kawały; szczególnie lubiany przez bliźniaków Weasley'ów. Artykuły znajdujące się w sklepie są bardzo różnorodne i wymyślne.

Herbaciarnia u pani Puddifoot
W tym lokalu Harry z Cho umówili się na walentynki; nad głowami zakochanych wysypywało się konfetti; herbaciarnia nie jest szczegółowo opisana w powieści

Miodowe Królestwo
Sklep z magicznymi słodyczami

Stacja kolejowa Hogsmeade
Stacja kolejowa to miejsce gdzie pociąg przyjeżdża ze stacji King's Cross.

Sowia poczta
Sowia poczta jest pełna sów, które są oznaczone kolorami według szybkości w jakiej dostarczają list.

 
Azkaban


Azkaban to więzienie czarodziejów leżące gdzieś na morzu Arktycznym. Dokładnego położenia nie znamy. Jest to więzienie dla okrutnych czarodziejów, morderców i przestępców. Nie można go porównać do więzienia mugolskiego, ponieważ jest zupełnie inne. Strażnikami Azkabanu są dementorzy - potwory wysysające szczęście i radość. Najgorszą karą w świecie czarodziejów jest pocałunek dementora - wyssanie duszy z człowieka, lecz nie uśmiercenie go. Człowiek nie może żyć wśród dementorów, ponieważ wysysają one duszę. Najczęściej więźniowie Azkabanu umierają po kilku miesiącach.
Ministerstwo Magii


Ministerstwo Magii podzielone jest na na klikanaście departamentów, z których każdy ma do wypełnienia określone zadania; w Ministerstwie znajdują się m.in. Urząd Niewłaściwiego Użycia Produktów Mugoli, Urząd Transportu Magicznego czy Biuro Aurorów. Chociaż Ministerstwo Magii współpracuje z brytyjskim premierem, jest ono całkowicie niezależnym organem władzy i nie interferuje w mugolską politykę. Liczba urzędników nieznana, wiadomo jednak, że w ochronie pracuje co najmniej 500 osób.

Minister Magii

Wiemy, że pierwszą panią-minister magii była Artemizja Lufkin (1754-1825). W tomach powieści 1 - 5 ministrem magii był Korneliusz Knot (sprawował swoją funkcję w latach 1990 - 1996), zaś w Księciu Półkrwi - Rufus Scrimgeour (od 1996). Przed Korneliuszem Knotem ministrem była Milicenta Bagnold.

Siedziba Ministerstwa Magii

Ministerstwo Magii znajduje się pod ziemią. By dostać się do niego, należy udać się do wybranej budki telefonicznej i wstukać 62442 na tarczy telefonu (literowym odpowiednikiem kodu jest słowo "magic" (ang. "magia"). Należy też podać nazwisko i cel przybycia. Otrzyma się wówczas przepustkę, po czym budka-winda zjedzie na poziom B8, gdzie znajduje się hol główny Ministerstwa Magii. W centrum holu głównego stoi Fontanna Magicznego Braterstwa, przedstawiająca parę czarodziejów, centaura, skrzata i goblina. Podłogą holu jest wypolerowana, lśniąca posadzką z ciemnego drewna. W ścianach znajdują się kominki, służące do podróży Siecią Fiuu. Na granatowym suficie znajdują się złote symbole, zmieniające się jak tablica ogłoszeń. Biura i pokoje Ministerstwa posiadają zaczarowane okna, za którymi pogoda jest dowolnie modyfikowana przez pracowników. Siedziba Ministerstwa składa się z kilku pięter, między którymi kursują zło windy. "Przesyłki miejscowe" pracowników wysyłane są przez zaczarowane, papierowe samoloty zaopatrzone odpowiednią pieczątką.

Spis wydziałów Ministerstwa Magii

(w nawiasie podano nazwiska niektórych pracowników)

* Departament magicznych gier i sportów
o Siedziba Główna Brytyjskiej i Irlandzkiej Ligi Quidditcha
o Zarząd Klubu Gargulkowego
o Urząd Patentów Absurdalnych
* Departament transportu magicznego
o Biuro Główne Sieci Fiuu (Edgecombe)
o Zarząd Nadzoru Miotlarskiego
o Komisja Kwalifikacyjna Teleportacji
* Departament międzynarodowej współpracy czarodziejów
o Międzynarodowa Komisja Handlu Magicznego
o Międzynarodowy Urząd Prawa Czarodziejów
o Biuro Brytyjskiego Przedstawicielstwa Międzynarodowej Konfederacji Czarodziejów
* Departament kontroli nad magicznymi stworzeniami (Diggory)
o Wydział Zwierząt, Istot i duchów
o Urząd Łączności z Goblinami (Mockridge)
o Biuro Doradztwa w Zwalczaniu Szkodników
* Departament magicznych wypadków i katastrof
o Czarodziejskie Pogotowie Ratunkowe
o Kwatera Główna Amnezjatorów (Peasegood)
o Komitet Łagodzenia Mugoli
* Departament przestrzegania prawa czarodziejów
o Urząd Niewłaściwego Użycia Czarów (Hopkirk)
o Kwatera Główna Aurorów (Nimfadora Tonks, Dawlish, Kingsley Shacklebolt, Williamson)
o Służby Administracyjne Wizengamotu
o Biuro Niewłaściwego Użycia Produktów Mugoli (Artur Weasley, Perkins)
* Departament tajemnic (Bode, Croaker, Rockwood)

Bank Gringotta

 

Bank Gringotta to najbezpieczniejsze miejsce na Ziemi (oprócz Hogwartu). Jest to bank czarodziejów należący do Goblinów. Skarbca strzegą zaklęcia, czary, a podobno także smoki. Bank Gringotta znajduje się na końcu ulicy Pokątnej i wyrasta ponad okoliczne sklepy. Jest to śnieżnobiały budynek w szkarłatno - złotej liberii, o potężnych drzwiach z brązu. W środku znajdują się drugie, srebrne drzwi, z wygrawerowanymi słowami: 
"Wejdź tu, przybyszu, lecz pomnij na los,
Tych, którzy dybią na cudzy trzos.
Bo ci, którzy biorą, co nie jest ich,
Wnet pożałują żądz niskich swych.
Więc jeśli wchodzisz, by zwiedzić loch
I wykraść złoto, obrócisz się w proch.
Złodzieju, strzeż się, usłyszałeś dzwon
Co ci zwiastuje pewny, szybki zgon.
Jeśli zagarniesz cudzy trzos,
Znajdziesz nie złoto, lecz marny los. "

Ulica Pokątna

 

Aby dostać się na Ulicę Pokątną należy przejść przez Dziurawy Kocioł i uderzyć w mur znajdujący się za pubem ( a dokładnie cegłówkę po prawej stronie, później trzy do góry i dwie naprzeciwko). Po tym otwiera się nam magiczny świat, a dokładniej długa ulica z mnóstwem sklepów, w których można kupić wszystko, co jest potrzebne czarodziejowi.

Dziurawy Kocioł - nie znajduje się na ulicy Pokątnej, ale jest swojego rodzaju mostem łączącym dwa światy. Został zbudowany przez Daisy Dodderidge około 1500 roku i znajduje się między sklepem z płytami a księgarnią. Obecnym właścicielem jest Tom (łysy i bezzębny mężczyzna). Dziurawy Kocioł to nie tylko pub i "jadłodajnia" ale służy też jako hotel. Do wyposażenia pokoju wchodzi m.in. magiczne mówiące lustro. Oprócz tego na dole znajduje się duża jadalnia.

Sklepy na ulicy Pokątnej:

Apteka Slug&Jiggers - sprzedawane są tu składniki potrzebne do robienia mikstur. Ten fascynujący sklep jest wypełniony beczkami z dziwnymi substancjami, słoiki z ziołami i proszkami, a z sugitu zwisają kły, pazury, pióra itp. W sklepie niezbyt przyjemnie pachnie - zapach zepsutej kapusty.

Sklep z kociołkami - sklep znajdujący się najbliżej wejścia na ulice Pokątną. Można tu kupić wszystkie rodzaje kociołków: różnej pojemności, z różnego materiału lub samo mieszające się.

Prorok Codzienny - Na ulicy Pokątnej znajduje się redakcja tej gazety. Wszelkie pytania miały być tam wysyłane przez sowią pocztę.

Sowie Imperium Eyelopa - ciemny sklep, który zgodnie z szyldem sprzedaje wszystkie rodzaje sów: puszczyki, śnieżne, brązowe itp. Hagrid kupił tu Hedwigę dla Harrego.

Lodziarnia Floreana Fortescu'a - Sklep z lodami, który w ciepłe dni ma wystawione parasole i miejsce do siedzenia na zewnątrz. Właściciel jest bardzo miły i pomagał napisać Harremu esej oraz dawał mu darmowe porcje lodów.

Esy i Floresy - właściciel jest trochę niemiły, ale nic w tym dziwnego, ponieważ musi męczyć się z różnymi książkami m.in. z takimi, które gryzą lub znikają.

Gambol&Japes - sklep z zabawnymi rzeczami, taki, jaki chcieliby otworzyć bliźniacy. Często odwiedzają go Fred i George (kupili tu m.in. zimne fajerwerki)

Bank Gringotta - biały, duży budynek prowadzony przez Gobliny, które bardzo mocno strzegą swoich tajemnic.

Aleja Śmiertelnego Nokturnu znajduje się blisko. Stanowiska goblinów są na parterze, ale wszystkie skrytki są głęboko pod ziemią gdzie trzeba jechać specjalnym wózkiem. Krążą plotki, że gobliny do strzeżenia bardzo wartościowych skrytek używają smoków i sfinksów.

Śmieciarnia - sklep pełen zepsutych sprzętów m.in. różdżek, wag. Wzrok Percyego przyciągnęła książka "Prefekci, którzy zdobyli władzę". Szaty na wszystkie okazje

Madame Malkin - właścicielka jest bardzo miłą osobę i nosi fiołkową szatę. Szaty do Hogwartu mogą być tu kupione lub szyte na zamówienie. Podczas jednej letniej wyprzedaży sprzedawali szaty: pogrubiające, wyszczuplające, samoprasujące, upiększające, gładkie itp.

Magiczna Menażeria - Hermiona kupiła tu Krzywołapa. Sklep jest zastawiony mnóstwem klatek i jest tam bardzo głośno. Właścicielką jest wiedźma nosząca ciemne okulary. Służy radą i oprócz zwierząt sprzedaje dla nich leki, jedzenie itp.

Ollivanderowie - sklep z różdżkami. Jest bardzo wąski i mały. Na półkach poukładane są pudełka z różdżkami. Na wystawie jest tylko jedna różdżka a całe wyposażenie sklepu to kręcony fotel.

Sklep z przyborami do Quidditcha- ulubiony sklep Harrego. Podczas swojego pobytu w Dziurawym Kotle przychodził do niego codziennie. Można tu kupić oprócz mioteł sprzęt do ich czyszczenia, naprawiania itd. oraz szaty do gry w Quidditcha.

Sklep papierniczy - można tu kupić pióra, pergaminy, atrament i wszystko potrzebne do pisania.

Wycieczki - to "biuro podróży" ogłasza się w Proroku. Oferują różne typy wakacji np. do transylwanii, na wycieczkę, aby zobaczyć Zombie lub w okolice Trójkąta Bermudzkiego. Pod reklamą małym drukiem jest napisane, że nie biorą odpowiedzialności za śmierć bądź uszkodzenia ciała.

Inne Szkoły



Beauxbatons - to francuska Akademia Magii, jedna z trzech największych Szkół Magii w Europie, obok Durmstrangu i Hogwartu. W HP i CO przybywa stamtąd na Turniej Trójmagiczny w Hogwarcie Fleur Delacour wraz z reprezentacją uczniów pod opieką dyrektorki szkoły , madame Olimpii Maxime (półolbrzymki). Delegacja przybyła wielką niebieską karetą wielkości dużego domu zaprzęgniętą w tuzin skrzydlatych złotobrązowych koni, każdy wielkości słonia. Herbem Beauxbatons są dwie skrzyżowane różdżki, z każdej wytryskają trzy gwiazdy. Uczniowie Beauxbatons noszą jedwabne bladoniebieskie szaty. Jedynymi uczniami znanymi z nazwiska są siostry Fleur i Gabrielle Delacour.

Durmstrang - ta Szkoła Magii mieści się gdzieś na północy, ponieważ jej uczniowie noszą futra. Najprawdopodobniej leży w Szwecji lub w Norwegii. Kładzie się tam duży nacisk na czystość krwi i czarną magię. Pokazuje się tam nie tylko jak się bronić przed czarną magią, ale także naucza się jej tam. Dyrektor to były więzień Azkabanu i śmierciożerca, Igor Karkarov. Poznaliśmy ucznia tej szkoły, Wiktora Kruma, na mistrzostwach świata w Quidditchu oraz w delegacji Durmstrangu w Turnieju Trójmagicznym. Uczniowie tej szkoły nosili na sobie krwistoczerwone szaty. Do Hogwartu przybyli łodzią podwodną, która wyłoniła się z jeziora. Podobnie jak pozostałe szkoły jego położenie nikomu nie jest znane. Jedynymi znanymi uczniami tej szkoły są Wiktor Krum i Poliakow.
                      Qudditch:

Drużyny



Armaty z Chudley
Armaty zdobyły mistrzostwo 21 razy, ale od 1892roku grają słabo i niedocierają do finału. Noszą pomarańczowe szaty z pędzącą kulą armatnią i literami AC na plecach. w 1972 roku zmieniono zmieniono hasło klubu, które do tej pory brzmiało: "Zwyciężymy". Obecnie brzmi ono : "Trzymajmy kciuki i nie traćmy nadziei". Zagorzałym fanem tej drużyny jest Ron Weasley.

Chluba Portree
Drużyna pochodzi z wyspy Skye, gdzie założono ją w 1292. "Chluby", jak ich nazywają kibice, noszą ciemnopurpurowe szaty ze złotą gwiazdą na piersi.

Harpie z Holyhead
Harpie to bardzo stary klub walijski (założony w 1203 roku), jako jedyny w świecie przyjmujący wyłącznie czarownice. Harpie mają ciemnozielone szaty ze złotym pazurem na piersi. Rozegrany przez nie w 1953 roku zwycięski mecz z Sokołami z Heidelburgu uważany jest za jeden z najlepszych w historii quidditcha. Trwał siedem dni i zakończył się efektywnym złapaniem znicza przez szukającą Harpii, Glynnis Gryffiths.

Jastrzębie z Falmouth
Jastrzębie noszą szaty w kolorach ciemnoszarym i białym z głową jastrzębia na piersi. Znani są z bardzo ostrej gry. Hasło klubu : "Wygramy,a jak nie, to przynajmniej rozwalimy kilka łbów".

Katapulty z Caerphilly
Walijski klub katapult powstał w 1402 roku. Zawodnicy noszą szaty w pionowe jasnozielone i szkarłatne pasy. Katapulty 18 razy zdobyły mistrzostwo Ligi, a w 1956 roku, w finałowym meczu mistrzostw Europy, pokonały norweskie Kanie z Karasjok.

Nietoperze z Ballycastle
Najznakomitsza drużyna irlandzka, która już 27 razy zdobyła mistrzostwo Ligi Quidditcha, co daje jej drugie miejsce w statystyce ligi. Członkowie drużyny
noszą czarne szaty ze szkarłatnym nietoperzem na piersi.

Osy z Wimbourne
Osy mają szaty w poziome, żółto-czarne pasy z wizerunkiem osy na piersi.
Założona w 1312 drużyna była była 18 razy mistrzem ligi i dwukrotnie grała w półfinałach mistrzostw Europy.

Pustułki z Kenmare
Ta irlandzka drużyna została założona w 1291 roku. Postułki mają
szmaragdowe z odwróconymi do siebie grzbietami żółtymi literami P i K na piersi.

Sroki z Montrose
Sroki są najskuteczniejszą drużyną w historii ligi brytyjsko-irlandzkiej, której mistrzostwo zdobyły aż 32 razy.
Dwukrotnie zostały mistrzami Europy.

Strzały z Appleby
Ta pochądząca z północnej Anglii drużyna powstała w1612 roku. Noszą jasnoniebieskie szaty z wyszytą na nich srebrną strzałą.

Tajfuny z Tutshill
Tajfuny mają błękitne szaty z podwójnym granatowym T na piersi i plecach.
Drużyna została założona w 1520roku. Tajfuny pięć razy z rzędu zdobyły mistrzostwo ligi. Jest to rekord wśród drużyn brytyjskich i irlandzkich.

Wędrowcy z Wigtown
Ten klub został założony w 1422 roku przez siedmioro latorośli pewnego czarodzieja-rzeźnika. Czterech braci i trzy siostry utworzyło wspaniale zgraną drużyną, która żadko przegrywała mecze. Wędrowcy noszą krwistoczerwoną
szatę ze srebrnym toporem na piersi.

Zjednoczeni z Puddlemere
Ta założona w 1163 roku drużyna jest najstarsza w całej lidze. Ma na
swym koncie 22 tytuły mistrzów ligi i 2 mistrzów Europy. Zawodnicy tej drużyny noszą granatowe szaty z dwoma skrzyżowanymi złotymi łodyżkami sitowia.

Zagrywki



Quidditch wciąż fascynuje wielu fanów na całym świecie. Dzisiaj każdy nabywca biletu na mecz quidditcha ma pewność, że będzie świadkiem wymyślnej rywalizacji między znakomicie wyszkolonymi zawodnikami (chyba że znicz zostanie złapany w pierwszych pięciu minutach meczu, co sprawia, że wszyscy czują się nieco oszukani). Widomym tego świadectwem są rozmaite trudne uderzenia, formacje i kombinacje taktyczne wprowadzone przez czarownice i czarodziejów w ciągu długiej historii tej widowiskowej dyscypliny. Oto niektóre z nich.

Dubel {Dopplebeater Defence}
Obaj pałkarze uderzają w tłuczek jednocześnie, co znacznie wzmacnia siłę odbicia i zwiększa zagrożenie atakowanego żelazną piłką przeciwnika.

Głowa jastrzębia {Hawkshead Attacking Formation}
Ścigający tworzą formację w kształcie grotu strzały i szarżują razem na bramki, wzbudzając popłoch wśród przeciwników, którzy najczęściej pierzchają przed nimi na boki.

Kleszcze Parkina {Parkin's Pincer}
Nazwa pochodzi od jednego z członków drużyny Wędrowców z Wigtown, którzy podobno pierwsi zastosowali ten manewr. Dwaj ścigający zbliżają się do ścigającego przeciwników z obu stron, podczas gdy trzeci szarżuje na niego z przodu.

Manewr Porskowej {Porskoff Ploy}
Ścigający, będąc w posiadaniu kafla, szybuje w górę, co sugeruje ścigającym przeciwników, że będzie szarżował na bramkę i strzelał, podczas gdy w rzeczywistości rzuca kafla swojemu partnerowi czekającemu niżej na to podanie. Istotą tego manewru jest nienaganna synchronizacja ruchów i pozycji. Nazwa pochodzi od rosyjskiej ścigającej, Pietrowny Porskowej.

Odbicie do tyłu {Bludger Backbeat}
Manewr polegający na odbiciu tłuczka przez pałkarza z zamaszystego bekhendu do tyłu. Trudny do wykonania z pożądaną precyzją, ale bardzo skutecznie mylący przeciwników.

Podwójna ósemka {Double Eight Loop)
Manewr obrońcy stosowany zwykle przy obronie rzutu karnego. Obrońca śmiga z zawrotną szybkością wokół wszystkich trzech pętli bramek, by zablokować kafla.

Przerzutka {Reverse Pass}
Ścigający rzuca kafla do partnera ponad swoim ramieniem. Zagranie trudne, bo wymaga znakomitej precyzji.

Rozgwiazda {Starfish and Stick}
Obrońca zwisa z trzymanej poziomo miotły, trzymając się rączki jedną ręką i zagiętą stopą, wyciągając jak najdalej drugą rękę i nogę. Nie radzimy próbować rozgwiazdy bez miotły.

Transylwanka {Transylvanian Tackle}
Jest to zagranie po raz pierwszy zastosowane podczas mistrzostw świata w 1473 roku i polegające na pozorowanym uderzeniu wymierzonym w nos przeciwnika. Dopóki
dłoń nie dotknie nosa, zagranie uważane jest za przepisowe, ale bardzo trudno powstrzymać dłoń w ostatniej chwili, gdy obaj zawodnicy pędzą na najszybszych miotłach sportowych.

Woollongong shimmy
Manewr doprowadzony do perfekcji przez australijskich Wojowników z Woollongong, polegający na zygzakowatym locie, mającym na celu rozproszenie ścigających przeciwnika.

Zagranie Plumptona {Plumpton Pass}
Zagranie szukającego, który pozornie beztrosko zgarnia znicz do rękawa. Nazwa pochodzi od Rodericka Plumptona z drużyny Tajfunów z Tutshill, który zastosował ów manewr w 1921 roku; jego rekordowo szybkie schwytanie znicza przeszło do historii quidditcha. Niektórzy sceptycy uważali, że był to czysty przypadek, ale Plumpton twierdził do samej śmierci, że był to manewr uprzednio zaplanowany i podczas meczu zamierzony.

Zwis leniwca {Sloth Grip Roll}
Chroniąc się przed uderzeniem tłuczka, zawodnik zwisa z miotły głową w dół, trzymając się jej rękami i stopami.

Zwód Wrońskiego {Wronski Feint}
Szukający nurkuje z zawrotną szybkością ku ziemi, udając, że w dole zobaczył znicza, ale w ostatniej chwili hamuje i podrywa się w górę. Celem manewru jest skłonienie szukającego przeciwników do naśladownictwa w nadziei, że nie zdąży wyhamować i trzaśnie w ziemię. Nazwa pochodzi od słynnego polskiego szukającego, Józefa Wrońskiego.

Faule



Wiadomo, że “przepisy są po to, aby je łamać". W kronikach Departamentu Czarodziejskich Gier i Sportów odnotowano siedemset rodzajów fauli w quidditchu; wszystkie z nich miały miejsce podczas finałów pierwszych mistrzostw świata w 1473 roku. Pełna lista tych fauli nigdy jednak nie została podana do publicznej wiadomości. Departament uważa, że czarodzieje i czarownice, którzy by ją zobaczyli, mogliby “ściągnąć jakieś pomysły". Podczas gromadzenia materiałów do tej książki uzyskałem wgląd w dokumenty odnoszące się do tych fauli i zgadzam się całkowicie z poglądem, że ich publikacja nie leży w interesie publicznym. Tak czy inaczej dziewięćdziesiąt procent odnotowanych fauli jest obecnie niewykonywalne, bo łączy się z użyciem różdżki podczas gry, a to zostało zakazane już w 1538 roku. Jeśli chodzi o pozostałe dziesięć procent, to z całą pewnością można stwierdzić, iż większości z nich nie popełniłby dzisiaj nawet najbardziej brutalny zawodnik. Oto przykłady: podpalanie ogona miotły przeciwnika, atakowanie miotły przeciwnika maczugą, atakowanie przeciwnika toporem. Nie oznacza to, że współcześni gracze w quidditcha nigdy nie łamią przepisów. Poniżej zamieszczam listę dziesięciu najczęstszych fauli. W pierwszej kolumnie podaję zwyczajową nazwę każdego z nich.

Faule
Trał
Do wszystkich graczy
Chwytanie miotły przeciwnika za ogon, w celu jej spowolnienia lub zatrzymania.

Szarża
Do wszystkich graczy
Nalatywanie na przeciwnika z zamiarem spowodowania kraksy.

Blok
Do wszystkich graczy
Blokowanie swoją miotłą rączki miotły przeciwnika w celu wytrącenia go z kursu.

Stłuczka
Tylko do pałkarzy
Wybicie tłuczka w kierunku widowni, powodując zatrzymanie gry w celu ratowania widowni. Używane przez niegodziwych graczy by powstrzymać cigającego od strzelenia gola.

Szturch
Do wszystkich graczy
Brutalne zagraniem łokciem wobec przeciwnika.

Nicowanie
Tylko do obrońcy
Wsadzenie jakiejkolwiek częci ciała do obręczy w celu wybicia kafla. Obrońca powinien blokować obręcz z przodu a nie z tyłu!

Wtyk
Tylko do cigających
Trzymanie kafla w chwili gdy przechodzi on przez obręcz. Kafel musi być rzucony!

Spalenie Znicza
Do wszystkich graczy, oprócz szukającego
Złapanie lub dotknięcie znicza przez jakiegokolwiek gracza poza szukającym.

Ogłupianie
Tylko do ścigających
Wtargnięcie na pole bramkowe więcej niż jednego ścigającego. 

 





Komentarze do tej strony:
Komentarz pochodzi od HermionaXD, 27.03.2011, o 17:38 (UTC):
Dear sir Jean.K Rovling!
My name is Paulina Dankowska. Im sir fan.Im 12 yers old.What msr know how do we get to Hogwarts? Wery thank you.
Best regards
Paulina Dankowska

Komentarz pochodzi od HermionaXD, 20.04.2011, o 17:19 (UTC):
Dear sir Jean.K Rovling! My name is Paulina Dankowska. Im sir fan.Im 12 yers old.What msr know how do we get to Hogwarts? Wery thank you for answer.Best regards Paulina Dankowska

Komentarz pochodzi od SixScier, 01.11.2012, o 17:58 (UTC):
you will like http://www.replica-louis-vuitton-bags.org/ - louis vuitton imitation for promotion code

Komentarz pochodzi od PawellI, 22.10.2013, o 14:23 (UTC):
Lubie wracac na ta strone ale musze przyznac ze ciezko bylo ja znalezc w google, byla gdzies na 3 stronie. Przydalo by sie jej pozycjonowanie polecam wpisac w google :
seo stronka z seo poradami
i znajdziesz tam ciekawy i darmowy sposob na podniesienie pozycji w wyszukiwarkach



Dodaj komentarz do tej strony:
Pana/Pani imię:
Pana/Pani wiadomość:

Czasomierz
 
Reklama
 
Top listy:
 
Szkoły Magii Szkoły Magii Toplista najlepszych stron o Harrym Potterze Najlepsze szkoły magii i czarodziejstwa! Top-Lumos Najleprze szkoły magii! Sim Sala Bim - Najbardziej Wiarygodna Toplista w ŚM Kundelek TopList TOP CSM Lista najlepszych stron Potterowskich
TopListy 2:
 
Magiczne Szkoly Wirtualny Świat Magii - strony Potterowskie Niepowtarzalne szkoły magii Toplisty związane z Harrym Potterem NAJLEPSZE SZKOŁY MAGII *Toplista WH*
Qudditch - sprawdz na jakiej pozycji zagrasz!
 

Jestem wyśmienitym szukajacym ;p
Sprawdz >

 

=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=